آلودگي هاي استخرهاي شنا به 3 گروه تقسيم مي شوند:
·         آلودگي هاي فيزيکي
·         آلودگي هاي شيميايي
·         آلودگي هاي ميکروبيولوژي
1.       آلودگي هاي فيزيکي:
مواد نامحلول و کلوييدي که توسط شناگران و از فضاي اطراف وارد آب استخر مي شود، موجب کدورت آب مي گردد و غذاي ميکروارگانيزم ها را تامين مي کند. اولين مشخصه آب استخر پاک و عاري از آلودگي ميکروبي، زلال بودن و شفافيت کامل آن است. به عبارت ديگر، آلودگي آب استخر نسبت مستقيم با کدورت آن دارد.
2.       آلودگي هاي شيميايي:
کلر با مواد آلي بدن مانند عرق، ادرار، چربي پوست و مو و همچنين مواد بهداشتي از قبيل دئودرانت ها، لوسيون ها، عطر ها ، کرم پودرها و ساير مواد آرایشي بانوان ايجاد حساسيت و خارش و قرمز شدن چشم ها مي شود. علاوه بر اين ترکيبات کلر موجب تشکيل تري هالومتان ها مي شود که سرطان زايي آنها به اثبات رسيده است.
3.       آلودگي هاي ميکروبيولوژيکي:
استخرهاي خصوصي و عمومي محل مناسبي براي رشد ميکرواورگانيزم هاي بيماري زا مي باشند که توسط بعضي شناگران به آب منتقل شده و در داخل آب بصورت شناور و يا در بيو فیلم ها رشد و تکثير مي نمايند. اين عوامل بيماري زا را به صورت آميب و پروتوزوآ، باکتري، ويروس، قارچ و کرم انگل مي توان در اکثر استخرهايي که بصورت علمي و بهداشتي تصفيه و گندزدايي نمي شوند مشاهده نمود.
برای رفع آلودگي هاي آب نیز مي توان از چند روش زير استفاده نمود:
1.       رفع آلودگي هاي فيزيکي:
آلودگي هاي فيزيکي را مي توان با فاکتورهاي زير رفع نمود:
-          طراحي هيدروليک استخر و تعيين تعداد و محل ورود و خروج آب براي جلوگيري از سکون آب .
-          تعيين دبي صحيح گردشي آب.
-          انتخاب فيلتر مناسب .
-          انعقاد مواد کلوييدي بطوريکه توسط فيلتر جمع آوري شود.
2.       رفع آلودگي هاي شيميايي:
حد مجاز کلر ترکيبي برابر 0.2 ppm و حد مجاز ترکيبات تري هالومتان برابر 0.02 ppm مي باشد. ترکيبات آمينه و تري هالومتانه کلر بايستي با اکسيداسيون قوي تجزيه گردند. براي اين کار سه روش متداول و موثر وجود دارد:
-          کلر زني
-          ازن زني
-          يونيزاسيون
-          يونيزاسيون بعلاوه اکسيژن فعال
3.       رفع آلودگي هاي ميکروبيولژيکي:
الف) آميب ها، انگل ها و قارچ ها و بعضي از ويروس ها و ميکروب ها نسبت به دوز مجاز کلر مقاوم مي باشند.تمامي ميکرواورگانيزم ها در روش هاي نام برده بالا براي رفع آلودگي هاي شيميايي اکسيده شده و از بين مي روند.
ب) بمنظور از بين بردن ميکرواورگانيزم هاي داخل استخر، از کلر و ترکيبات آن و يا اکسيژن فعال استفاده مي شود. از آنجاييکه گندزدايي اين مواد فقط در طيف مشخص ph موثر مي باشد، ph آب بايستي بصورت کنترل شده بين 7.2تا 7.4 نگهداري شود.
ج) روي کليه سطوح بخصوص ديواره هاي استخر در مدت بسيار کمي بيو فيلم ايجاد مي شودکه بستر رشد و تکثير ميکرواورگانيزم ها بوده و آنها را از تاثير و نفوذ مواد گندزدا مصون مي نمايد. بر اثر حرکت آب قسمت هاي رشد يافته بيوفيلم ها جدا شده و در داخل آب شناور مي شوند. از اين نظر نظافت کامل و دوره اي ديواره ها و کف استخر با جاروي استخر الزامي مي باشد. جاروهاي استخر کار نظافت استخر را با قابليت اطمينان بالا انجام مي دهند.